В этом году Смолевичи станут цветочной столицей Беларуси.

«Гэтая ўзнагарода адзначае асобаў і няўрадавыя арганізацыі, якія дэманструюць надзвычайную мужнасць і лідарскія якасці ў абароне правоў чалавека і дэмакратыі ва ўмовах рэпрэсій з боку ўрада», — паведамляецца ў заяве Дзярждэпартамента.

Падзяку “за праяву актыўнай грамадзянскай пазыцыі па павышэнні статусу беларускай мовы” сябар КХП БНФ Ян Дзяржаўцаў атрымаў у лісце за подпісам начальніка галоўнага ўпраўлення па рабоце са зваротамі грамадзян і юрыдычных асоб Станіслава Буко. Ліст таксама быў напісана па-беларуску – у адрозненне ад ранейшых, пра якія ўжо пісала «Вясна».

16 гадоў праваабарончаму цэнтру «Вясна». Аднак гадавіна дзейнасці арганізацыі — нагода не святкаваць, а прааналізаваць падзеі ды жыццё краіны за гэты перыяд.

16 год таму, пасля брутальных затрыманняў падчас “Чарнобыльскага Шляху”, пачыналася праца групы людзей, якая занялася зборам і распаўсюдам інфармацыі пра затрыманых, а таксама спрабавала аказаць ім матэрыяльную дапамогу. Так узнікла арганізацыя “Вясна-96”, цэнтральным накірункам працы якой стала дапамога ахвярам палітычных рэпрэсій і інфармаванне грамадскасці пра гэтыя рэпрэсіі.

У траўні ўступаюць у сілу змены ў Закон Рэспублікі Беларусь “Аб органах дзяржаўнай бяспекі”, згодна з якімі існаванне неафіцыйнага “спісу невыязных” апазіцыянераў, праваабаронцаў і незалежных журналістаў набывае прававыя падставы. Сваё меркаванне адносна гэтага пытання выказвае намеснік старшыні Праваабарончага цэнтру “Вясна” Валянцін Стэфановіч, якому таксама абмежаваны выезд з Беларусі.

Дырэктар Маскоўскага інстытута правоў чалавека, сябра Рады па развіццю грамадзянскай супольнасці і правоў чалавека пры Прэзідэнце Расійскай Федэрацыі Валянцін Гефтэр нядаўна сустракаўся з прадстаўнікамі беларускіх праваабарончых і грамадскіх арганізацый.

Павел Сапелка не можа назваць колькасць адміністратыўных працэсаў, у якіх ён абараняў тых, хто няправільна мітынгуе, і іншых “мацюгальшчыкаў”. Гэта постаць культавая. Складана знайсці ў асяроддзі палітычна актыўных маладых і не вельмі людзей тых, хто не ведаў бы яго імя. І пры згадванні яго шмат хто скажа вам — ён мяне абараняў.

Ці маюць рацыю тыя, хто абвінавачвае праваабаронцаў у выкананні смяротнага прысуду, ці варта баяцца праграм-шпіёнаў? У межах праекта «Жыццё (не)звычайнага беларуса» «Салідарнасць» з гэтымі пытаннямі завітала ў госці да сябры Рады Праваабарончага цэнтра «Вясна», кіраўніцы Беларускага Дома правоў чалавека Таццяны Рэвякі.

У той час, як працаўнікі мікашэвіцкага “Граніту” ужо некалькі месяцаў змагаюцца за права на стварэнне незалежнага прафсаюзу на сваім прадпрыемстве, сябры буйнейшага незалежнага аб’яднання працоўных у краіне таксама сутыкаюцца з ціскам з боку адміністрацыі прадпрыемства.

Любоў Кавалёва, маці расстралянага Ўладзіслава Кавалёва, і яго сястра Таццяна Казяр атрымалі інфармацыю з Упраўлення Вярхоўнага камісара па правах чалавека. Дадзеная інфармацыя была накіравана прадстаўнікамі ўраду РБ пры аддзяленні ААН у Жэневе яшчэ 15 сакавіка 2012 года – у той самы дзень, калі Ўладзіслаў Кавалёў быў расстраляны.

У Камітэт па правах чалавека ААН накіравана дадатковая інфармацыя ў рамках разгляду індывідуальнага паведамлення маці асуджанага да смяротнага пакарання і расстралянага Уладзіслава Кавалёва — Любові Кавалёвай і ягонай сястры Таццяны Казяр.

Некалькі дзён таму я быў у вясновым Осла. На прымеркаванай да сітуацыі ў Беларусі канферэнцыі, арганізаванай Нарвежскім Хельсінскім камітэтам у супрацоўніцтве з Нарвежскім ПЕН-клубам.

«Народная Воля» надрукавала ўжо пяты ліст-успамін зняволенага праваабаронцы Алеся Бяляцкага, напісаны ім за кратамі. Гэтым разам ён згадвае гістарычныя падзеі 1996 году, масавыя вясновыя акцыі, разгоны і ўзбуджэнне крымінальных справаў.